SAKRAMENTY

CHRZEST

To pierwszy z trzech sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego.
Jak naucza Katechizm Kościoła Katolickiego jest on fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu i bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów.
Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu i odrodzeni jako synowie Boży. Przyjmując go stajemy się członkami Chrystusa oraz zostajemy wszczepieni w Kościół i stając się uczestnikami jego posłania.

Miejscem właściwym do przyjęcia sakramentu chrztu jest parafia zamieszkania kandydata lub jego rodziców, gdy kandydatem do chrztu jest dziecko.
Dorosły, proszący o sakrament chrztu, musi przejść odpowiednie przygotowanie - katechumenat.
Dzieciom udziela się sakramentu chrztu w wierze ich rodziców, którzy kierując się dobrem dziecka proszą o jego chrzest i przyjmują na siebie obowiązek wychowania go w wierze.

W tym obowiązku wspierają ich rodzice chrzestni. Według KPK, Kan. 874, chrzestnym może zostać osoba, która: ukończyła 16 lat, jest katolikiem, przyjęła bierzmowanie i Komunię świętą oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji jaką ma pełnić. Ponadto jest wolna od kar kanonicznych i nie jest matką lub ojcem dziecka przyjmującego chrzest.
Rodzice powinni ochrzcić dziecko w pierwszych tygodniach po jego narodzinach.

W celu formalnego zgłoszenia chrztu i odpowiedniego przygotowania się do jego przyjęcia, należy odpowiednio wcześniej zgłosić się do kancelarii parafialnej. Do zapisania chrztu konieczny jest akt urodzenia dziecka z USC oraz znajomość danych osobowych rodziców chrzestnych: imię i nazwisko, wiek oraz miejsce zamieszkania. Chrzestni spoza parafii chrztu, muszą dostarczyć zaświadczenie od własnego proboszcza, że mogą zostać dopuszczeni do godności ojca/matki chrzestnej.

Zarówno rodzice jak i chrzestni biorą udział w odpowiednich naukach oraz, jeśli to możliwe, przystępują do sakramentu pojednania i pokuty.
Datę chrztu ustalamy indywidualnie biorąc pod uwagę warunki rodziców i parafii.


SAKRAMENT   EUCHARYSTII

Najświętsza Eucharystia dopełnia wtajemniczenie chrześcijańskie.
Ci, którzy przez chrzest zostali wyniesieni do godności królewskiego kapłaństwa, a przez bierzmowanie zostali głębiej upodobnieni do Chrystusa, za pośrednictwem Eucharystii uczestniczą razem z całą wspólnotą w ofierze Pana.
Eucharystia jest więc "źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego".
Inne zaś sakramenty, tak jak wszystkie kościelne posługi i dzieła apostolstwa, wiążą się ze świętą Eucharystią i do niej zmierzają. W Najświętszej bowiem Eucharystii zawiera się całe duchowe dobro Kościoła, a mianowicie sam Chrystus Pan.
Eucharystia oznacza i urzeczywistnia komunię życia z Bogiem i jedność Ludu Bożego, przez które Kościół jest sobą. Jest ona szczytem działania, przez które Bóg w Chrystusie uświęca świat, a równocześnie szczytem kultu, jaki ludzie w Duchu Świętym oddają Chrystusowi, a przez Niego Ojcu".
W końcu, przez celebrację Eucharystii jednoczymy się już teraz z liturgią niebieską i uprzedzamy życie wieczne, gdy Bóg będzie wszystkim we wszystkich. Eucharystia jest więc streszczeniem i podsumowaniem całej naszej wiary.

Przygotowanie dalsze do sakramentu Eucharystii rozpoczyna się od pierwszych miesięcy życia dziecka i dokonuje się w rodzinie, i przez rodzinę.
W rodzicach dziecko powinno mieć przykład autentycznego życia Eucharystycznego.
To rodzice świadomi wagi religijnego wychowania dziecka, już od najmłodszego wieku powinni zabierać je do kościoła, gdzie będzie mogła dokonać się jego swoista socjalizacja religijna.

Przygotowanie bliższe dokonuje się poprzez katechezę szkolną i rozpoczyna się w klasie pierwszej szkoły podstawowej.
Na początku klasy drugiej, rodzice zgłaszają dziecko w kancelarii parafialnej w celu odbycia odpowiedniego przygotowania w ramach katechezy parafialnej. Jest to tzw. przygotowanie bezpośrednie.

Zgłaszanie dzieci do I Komunii odbywa się w miesiącu wrześniu.
Miejscem przygotowania i przyjęcia Eucharystii przez dziecko jest parafia zamieszkania jego rodziców
.
Spotkania formacyjne odbywają się raz w miesiącu i przybierają formę celebracji. Poza tym dziecko wraz z rodzicami powinno uczestniczyć w normalnym życiu religijnym parafii.

W odpowiednim czasie należy dostarczyć do kancelarii metrykę chrztu (ad sacra) oraz zakupić świecę, różaniec, książeczkę oraz medalik.

W parafii obowiązują jednolite stroje komunijne, tzw. alby.


BIERZMOWANIE

Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do "sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego", których jedność powinna być zachowywana.
Należy zatem stwierdzić, że przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu.
Istotnie, "przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej".

Według norm obowiązujących w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej przygotowanie do tego sakramentu rozpoczyna się w drugiej klasie gimnazjum i trwa do końca klasy pierwszej ponadgimnazjalnej (trzy lata).

To na katolickich rodzicach spoczywa odpowiedzialność, za wychowanie religijne swoich dzieci.
W związku z tym, w kasie drugiej gimnazjum, wraz ze swoim dzieckiem zgłaszają się do kancelarii parafialnej w celu zgłoszenia go jako kandydata do bierzmowania. Czyniąc to wyrażają gotowość współdziałania z duszpasterzami w jego odpowiednim przygotowaniu.

Spotkania kandydatów do bierzmowania odbywają się dwa razy w miesiącu. Jedno spotkanie odbywa się w małej grupie rówieśniczej a drugie przybiera formę celebracji w całej grupie. Poza tym kandydat do bierzmowani ma obowiązek uczestniczenia w katechezie szkolnej oraz prowadzi normalne życie sakramentalne.
W odpowiednim czasie należy dostarczyć do kancelarii, opinię katechety, metrykę chrztu (ad sacra) oraz dane świadka bierzmowania. Świadkiem bierzmowania powinna być osoba dorosła, najlepiej któryś z chrzestnych.

Zapisy kandydatów do bierzmowania odbywają się w miesiącu grudniu.


SAKRAMENT   NAMASZCZENIA   CHORYCH

"Przez święte chorych namaszczenie i modlitwę kapłanów cały Kościół poleca chorych cierpiącemu i uwielbionemu Panu, aby ich podźwignął i zbawił; a nadto zachęca ich, aby łącząc się dobrowolnie z męką i śmiercią Chrystusa, przysparzali dobra Ludowi Bożemu".
Sakrament namaszczenia chorych udziela specjalnej łaski każdemu, kto doświadcza trudności związanych ze stanem choroby lub starości.

Nie jest to więc sakrament dla umierających. Za każdym razem, gdy chrześcijanin zostaje dotknięty ciężką chorobą, może otrzymać święte namaszczenie; również wtedy, gdy już raz je przyjął i nastąpiło nasilenie się choroby.

Sakramentu namaszczenia chorych mogą udzielać tylko kapłani (prezbiterzy lub biskupi). Przy jego sprawowaniu używają oni oleju poświęconego przez biskupa lub w razie potrzeby przez samego prezbitera, który celebruje ten sakrament.

Istota celebracji tego sakramentu polega na namaszczeniu czoła i rąk chorego (w obrządku rzymskim) lub innych części ciała (w obrządkach wschodnich); namaszczeniu towarzyszy modlitwa liturgiczna kapłana - celebransa, który prosi o specjalną łaskę tego sakramentu.

Z wiarą przyjęty sakrament powoduje następujące skutki:
     - jednoczy chorego z męką Chrystusa dla jego własnego dobra oraz dla dobra całego Kościoła;
     - daje umocnienie, pokój i odwagę, by przyjmować po chrześcijańsku cierpienia choroby lub starości;
     - daje przebaczenie grzechów, jeśli chory nie mógł go otrzymać przez sakrament pokuty;
     - pozwala powrócić do zdrowia, jeśli to służy dobru duchowemu;
     - przygotowuje na przejście do życia wiecznego.

Rodzina chrześcijańska powinna zatroszczyć się o to, aby chorzy i osoby starsze przebywające w ich domu mogły korzystać z łaski tego sakramentu. Zwłaszcza zaś jeśli istnieje niebezpieczeństwo śmierci.

Normalnym czasem udzielania tego sakramentu są pierwsze piątki miesiąca, kiedy to kapłan odwiedza chorych i starszych w domach. Udziela się go też z okazji światowego dnia chorego.

W celu przyjęcia sakramentu chorych należy zgłosić taki zamiar w kancelarii parafialnej.


SAKRAMENT   MAŁŻEŃSTWA

Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta stanowią między sobą wewnętrzną wspólnotę życia i miłości, powstało z woli Stwórcy, który wyposażył je we własne prawa.
Z natury jest ono nastawione na dobro współmałżonków, a także na zrodzenie i wychowanie potomstwa.
Małżeństwo ochrzczonych zostało podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.

Sakrament małżeństwa jest znakiem związku Chrystusa i Kościoła. Udziela on małżonkom łaski miłowania się wzajemnie tą miłością, jaką Chrystus umiłował Kościół. Łaska sakramentu udoskonala zatem ludzką miłość małżonków, umacnia ich nierozerwalną jedność i uświęca ich na drodze do życia wiecznego.

Małżeństwo opiera się na zgodzie obu stron, to znaczy na woli wzajemnego i trwałego oddania się sobie w celu przeżywania przymierza wiernej i płodnej miłości.
Skoro małżeństwo ustanawia małżonków w pewnym publicznym stanie życia w Kościele, powinno być zawierane publicznie, w ramach celebracji liturgicznej, wobec kapłana (lub upoważnionego świadka Kościoła) oraz świadków i zgromadzenia wiernych.

Do istoty małżeństwa należy jedność, nierozerwalność i otwartość na płodność. Poligamia jest przeciwna jedności małżeństwa; rozwód rozłącza to, co Bóg złączył.
Odrzucenie płodności pozbawia życie małżeńskie dziecka, które jest "najcenniejszym darem małżeństwa".

Dopóki żyje prawowity współmałżonek, zawarcie powtórnego związku przez rozwiedzionych sprzeciwia się zmysłowi i prawu Bożemu, jak tego nauczał Chrystus.
Osoby rozwiedzione zawierające nowy związek nie są wyłączone z Kościoła, ale nie mogą przystępować do Komunii świętej.
Powinny one prowadzić życie chrześcijańskie, zwłaszcza wychowując swoje dzieci w wierze.
Chrześcijański dom rodzinny jest miejscem, gdzie dzieci otrzymują pierwsze głoszenie wiary. Dlatego dom rodzinny słusznie jest nazywany "Kościołem domowym", wspólnotą łaski i modlitwy, szkołą cnót ludzkich i miłości chrześcijańskiej.

W celu zawarcia małżeństwa narzeczeni powinni zgłosić się do kancelarii parafialnej minimum trzy miesiące wcześniej.

Zgłaszając się należy dostarczyć następujące dokumenty:
     - dowody osobiste,
     - świadectwo katechizacji z ostatniej klasy szkoły średniej,
     - zaświadczenie o odbyciu kursu przedmałżeńskiego,
     - metryki chrztu (pełne),
     - dokument stwierdzający wygłoszenie zapowiedzi przedślubnych,
     - zaświadczenie z USC o braku przeszkód cywilnych (w przypadku małżeństwa konkordatowego),
     - należy również dostarczyć dane osobowe świadków sakramentu: imię i nazwisko, wiek,
       adres zamieszkania.

Miejscem właściwym do zawarcia ważnego sakramentu małżeństwa jest parafia zamieszkania jednego z narzeczonych.




Parafia Rzymskokatolicka

pw. Matki Bożej
Wspomożenia Wiernych

w Manowie


kościół parafialny w Manowie


e-mail: poczta@parafiamanowo.pl


aktualizacja strony:  19 marca 2011r.